نام ها تداعی گرند...

بعضی از نام ها یاد آور غم اند و بعضی شیرین.

بعضی نام ها که به زبان جاری می شوند غم در وجود انسان سرازیر می

شود و اشک از دیدگانش...

بعضی از نام ها خاطراتی را به یاد انسان می آورد که هیچ گاه از ذهن انسان پاک نمی شود و تا قیامت با انسان باقی می ماند.

 و حسین یکی از این نام هاست. چرا که در سینه‌ی مومنان از مصیبت او داغیست که تا قیام قیامت به سردی نمی گراید.

و اگر امروز ما می توانیم دور هم جمع شویم و از دینمان صحبت کنیم همه به برکت اوست که:

آن حسینى که خدا کرده دو صد تحسینش

او امیر است و بود خلق جهان مسکینش

آب  مهریه ی  زهرا و  لب  آب  فرات

تشنه جان داد که تا زنده بماند دینش