دعا

 

 آب همچون اشک چشم در برکه می­جوشد صاف و شفاف،

 زلال و درخشنده.                                             

سنگ ریزه‌های کف برکه خود نمایی می‌کنند.

بستر آب چنان نمایان است که گویی حائلی وجود ندارد.

هیچ چیزی مانع دیدن نیست.

اما…این صحنه‌ی زیبا تا کی هست؟

آیا همیشه آب برکه همین گونه است؟!

آیا این شفافیت تا ابد ادامه دارد؟!

 

برکه تا زمانی که به رود جاری متصل باشد، شفاف است؛

تا وقتی که از چشمه‌ای جوشان سیراب شود، زلال است وتا هنگامی که ارتباط خود را با سرچشمه حیاط قطع نکرده باشد، می درخشد و زنده است.

برکه ی وجود ما نیز- اگر به سرچشمه ی زلال و پاک حیاط نپیوندد- از زنگارهای دنیایی پوشیده می شود؛

اگر خود را به آسمان های پاک و آبی وصل نکند، چرک های زندگی آن را سیاه و تیره می کند و بالاخره اگر گاه گاه، با دعایی یا کلامی خود را به منبع پرفیض وحی متصل نسازد، در چنگال اهریمنان دنیایی و شیطانی تباه می گردد.

آری… دعا چشمه ی جوشانی است که برکه ی وجود ما را همواره پاک و زلال نگاه می دارد.

دعامنبع درخشانی است که کدورت ها و زنگارهای دل را صیقل می دهد.

دعااستمرار حیات، ادامه ی زندگی و چراغ فرا راه پویندگان طریق صداقتودرستی است؛

به ویژه آن که این دعا، ارتباطی باشد با خورشید عالم تاب زمان؛ اتصالی باشد به بهار بی خزان و راهی باشد به مسیر مستقیم الهی

و خورشید و بهار و شاه‌راه ما دراین روزگار،

حضرت حجه بن الحسن العسکری (ع)است:

ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء.

 

برما منتظران عدالت وراستی، صداقت وپاکی،

صفا وصمیمیت و خوبی و مهربانی

لازم است که گاه و بی‌گاه، منظم واستوار،

با ظاهری آراسته و درونی پیراسته،

خالی از زنگار و به دور از اغیار،

با حجت زمین و امام زمان پیمان تازه کنیم؛

سلام دهیم؛ ندبه کنیم؛ عهدببندیم و...

منتظر باشیم؛یعنی:

دعارا در رفتارمان تبلور بخشیم؛

در رفتارمان عینیت دهیم.

و در رفتارمان به عمل بنشانیم.

 

این است که دعا برایحضرت ولی عصر

عجل الله تعالی فرجه الشریف

گشودن قفل های زندگی ما دیده به راهان است.

 

اگر((دعا)) درخواست نزدیک و نزدیک تر شدن است،

((زیارت))  خود این دیدار است؛

دیدار قطره با اقیانوس، غبار با آفتاب ،ذره با کهکشان.

این دیداررا -که با چشم دل می شو- آیینی است و آدابی.

 

آنگاه که زائر با بریدن از همه ی تعلقات، به آستان محبوب

نزدیک میشود از زبان او وام می گیرد تا شیرین ترین

سخنان را با او بگوید. بنا براین، بهترین زیارت و دعا همان

است که آنان خود آموخته باشند.

 

 

 

/ 3 نظر / 5 بازدید
محمد حسن آزاده

با اجازه من شما را لینک می کنم [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل] [گل][گل] [گل]

ورجاوند

بار دیگر چشمه من می‌توانی رود باشی برکه باران که سرشار از شقایق بود باشی برنمی تابیدی آن دریای ناپیدا کران را پس چراباید از این مرداب ناخشنود باشی در تو زندانی شدم ای وضع موجود! آه اگر تن جان دهد بی آنکه یک بار دگر موعود باشی